Οι άστεγοι της Κολωνίας: ιστορίες, μοίρες και κάλεσμα για δράση!

Transparenz: Redaktionell erstellt und geprüft.
Veröffentlicht am

Στις 10 Ιουνίου 2025 στο Zündorf, η Bettina M. θα ρίξει φως στο φόντο της έλλειψης στέγης και θα καλέσει για κοινωνική επανεξέταση.

Bettina M. beleuchtet am 10.06.2025 in Zündorf die Hintergründe von Obdachlosigkeit und fordert gesellschaftliches Umdenken.
Στις 10 Ιουνίου 2025 στο Zündorf, η Bettina M. θα ρίξει φως στο φόντο της έλλειψης στέγης και θα καλέσει για κοινωνική επανεξέταση.

Οι άστεγοι της Κολωνίας: ιστορίες, μοίρες και κάλεσμα για δράση!

Η εικόνα των αστέγων στην Κολωνία δεν είναι μόνο θλιβερή, αλλά εγείρει και πολλά ερωτηματικά. Η δημοσιογράφος αναγνωστών Bettina M. πήγε σε μια περιήγηση με ποδήλατο από το Widdersdorf στο Zündorf, διασχίζοντας εντυπωσιακά σημεία όπως το Domplatte και τη γέφυρα Hohenzollern. Στη διαδρομή της συνάντησε πολλούς άστεγους, συμπεριλαμβανομένων νέων και ηλικιωμένων, καθώς και άρρωστους. «Με κάνει να σκέφτομαι», έτσι περιγράφει τα συναισθήματά της. Συχνά δίνει ένα ευρώ ή ζητά καφέ και φαγητό, κάτι που της δίνει την ευκαιρία να ξεκινήσει μια συζήτηση και έτσι να αποκτήσει μια μικρή εικόνα για τις τύχες αυτών των ανθρώπων. Κάθε άστεγος έρχεται με μια ιστορία, τονίζει. Και αυτό θα πρέπει να μας κάνει όλους να σκεφτούμε - γιατί κανείς δεν έχει ανοσία από το να μπει σε μια τέτοια κατάσταση, όπως αναφέρει η express.de.

Στη Γερμανία τα νούμερα είναι ανησυχητικά. Το 2022, περισσότεροι από 600.000 άνθρωποι ήταν άστεγοι, με περίπου 50.000 να ζουν στους δρόμους - μια τάση που γίνεται όλο και πιο ανησυχητική. Ιδιαίτερα επηρεάζονται οι άγαμοι άνδρες, οι μονογονείς και οι οικογένειες με πολύτεκνα. Οι λόγοι για αυτήν την τρομακτική κατάσταση είναι ποικίλοι, αλλά μια κοινή αιτία είναι η αύξηση των τιμών των ενοικίων και η έλλειψη διαθεσιμότητας κατοικιών. BessereWelt.info αναφέρει ότι πάνω από 550.000 διαμερίσματα στη Γερμανία είναι άδεια. Αυτές οι κενές θέσεις χρησιμοποιούνται συχνά για κερδοσκοπία, ενώ οι άνθρωποι πρέπει να ζουν στους δρόμους.

Η κρυφή φτώχεια

Αυτό που είναι εκπληκτικό είναι ότι δεν ζει κάθε άστεγος πραγματικά στους δρόμους. Πολλοί άνθρωποι βρίσκονται σε συλλογική στέγαση ή ζουν προσωρινά με φίλους ή συγγενείς – μια μορφή που συχνά αναφέρεται ως «κρυφή έλλειψη στέγης». Στις αρχές του 2024, περίπου 532.000 άνθρωποι στη Γερμανία ήταν άστεγοι, συμπεριλαμβανομένων περίπου 47.300 αστέγων. Η κύρια αιτία αυτής της κατάστασης είναι συχνά οι καθυστερήσεις ενοικίων, καθώς τα ενοίκια σε πόλεις όπως η Κολωνία συνεχίζουν να αυξάνονται. Τα νοικοκυριά πρέπει να ξοδεύουν το ένα τέταρτο του διαθέσιμου εισοδήματός τους για στέγαση και για τα άτομα που κινδυνεύουν από φτώχεια σχεδόν το μισό. Statista δείχνει ότι ο αριθμός των κοινωνικών κατοικιών έχει μειωθεί δραστικά τα τελευταία χρόνια και πολλοί άνθρωποι πρέπει να ζουν κάτω από δύσκολες συνθήκες.

Αυτές οι κοινωνικές προκλήσεις οδηγούν σε υψηλά επίπεδα βίας κατά των αστέγων. Από το 1989, έχουν καταγραφεί 626 θάνατοι και τουλάχιστον 2.300 περιπτώσεις σοβαρών σωματικών βλαβών. Αυτό το πρόβλημα επιδεινώνεται περαιτέρω από τις προκαταλήψεις και τις διακρίσεις σε βάρος των αστέγων. Επιπλέον, η πρόσβαση σε κοινωνικά επιδόματα συνδέεται συχνά με γραφειοκρατικά εμπόδια, γεγονός που επιδεινώνει περαιτέρω την κατάσταση για πολλούς. Η κυβέρνηση των φωτεινών σηματοδοτών ανακοίνωσε ότι θέλει να χτίζει 100.000 μονάδες κοινωνικής κατοικίας κάθε χρόνο. αλλά το 2022 εφαρμόστηκαν μόνο 25.000.

Απαιτείται επανεξέταση

Όπως σημειώνει εμφατικά η Bettina M., απαιτείται επανεξέταση του κοινωνικού συνόλου για να αντιμετωπιστούν τα αίτια της αστεγίας και να βρεθούν λύσεις. Η πρόταση για μετατροπή των κενών χώρων γραφείων σε κατοικίες θα μπορούσε να είναι ένας τρόπος για να μετριαστεί η έλλειψη στέγης. Ταυτόχρονα, πρέπει να υπάρχουν περισσότερες υπηρεσίες υποστήριξης προσέγγισης, ώστε οι άνθρωποι να λαμβάνουν βοήθεια έγκαιρα πριν μείνουν άστεγοι. Ζητείται από όλους όχι μόνο να παρατηρούμε την κατάσταση, αλλά και να δράσουμε ενεργά και να βοηθήσουμε.

Στο τέλος, η συνειδητοποίηση παραμένει: πίσω από κάθε άστεγο υπάρχει μια ιστορία. Και ίσως μέσω της ενσυναίσθησης και της κατανόησης μπορούμε να παίξουμε ένα μικρό ρόλο στην εξάλειψη των κοινωνικών ασθενειών.