Deportacja w Kolonii: skarga karna na pracowników miasta!

Deportacja w Kolonii: skarga karna na pracowników miasta!

W Kolonii bieżący przypadek deportacji wywołuje zamieszanie i rodzi pytania dotyczące przestrzegania wytycznych miejskich. Jak informowaliśmy, władze imigracyjne miasta Kolonia najwyraźniej zlekceważyły ​​te wytyczne, co doprowadziło do złożenia skargi karnej przeciwko pracownikom miasta. Krytyka pochodzi nie tylko ze strony zainteresowanych, ale także z różnych stron politycznych, w tym z władz miasta Kolonii, która waha się przed komentarzem w sprawie zarzutów, a Zieloni również są ostrożni. Czas pokaże, jakie będą konsekwencje tych wydarzeń i czy pojawi się refleksja na temat sposobu traktowania deportacji w mieście. [Raport-K].

Ale co dokładnie się stało? Spojrzenie na sytuację prawną i praktykę władz imigracyjnych pokazuje, że osoby, których wniosek o azyl został odrzucony, muszą opuścić Niemcy w określonym terminie. W przeciwnym razie grozi im deportacja, jak miało to miejsce w przypadku 23-letniego Romea Tito J. 21 marca 2024 roku w ostatniej chwili sąd administracyjny w Kolonii uratował go przed deportacją do Serbii. Sąd uznał, że wspólnota rodzinna pomiędzy Tito J., jego partnerką w zaawansowanej ciąży i rocznym dzieckiem nie była dostatecznie doceniana. Jest to sprzeczne z prawem do ochrony rodziny wynikającym z art. 6 Ustawy Zasadniczej i art. 8 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. [GGUA](https://www.ggua.de/aktuelles/einzelansicht/koelner-verwaltungsgericht-stoppt-familien Separatung-in-last-minuta/) dokumentuje wydarzenia związane z tą sprawą i problemy z nią związane.

Nieudana próba normalności

Tito J. został odebrany w dniu deportacji pomimo toczącego się sporu prawnego. Jego partnerka zwróciła się do Marianne Arndt z kolońskiego stowarzyszenia Mosaik, która szybko skontaktowała się z prawnikiem w celu zapewnienia wsparcia. Tym razem jednak sąd wstrzymał deportację, gdy Tito J. był już w samolocie. Miasto Kolonia, które w przeszłości deklarowało swoje zaangażowanie w uwzględnianie aspektów dobrostanu dzieci podczas deportacji, mimo tych wytycznych stanęło w obliczu niepokojących zarzutów.

Według danych Federalnej Agencji Edukacji Obywatelskiej w 2024 r. z Niemiec deportowano łącznie ponad 20 000 osób. W ostatnich latach praktyki deportacyjne znacznie się nasiliły, co jest szczególnie niepokojące w przypadku nieletnich. Tylko w 2024 r. 3687 deportowanych było w grupie wiekowej nieletnich. Pomimo obowiązków prawnych mających na celu uregulowanie separacji rodzin podczas deportacji, praktyka ta pozostaje rygorystyczna w wielu krajach związkowych, takich jak Nadrenia Północna-Westfalia. Nieodpowiednie przyjęcie wiążących standardów pozostawia wiele do życzenia, co również krytykuje Rada ds. Uchodźców w Kolonii.

Spojrzenie w przyszłość

Wzywa się rząd kraju związkowego Nadrenia Północna-Westfalia nie tylko do poważnego potraktowania tej kwestii, ale także do stworzenia przepisów dotyczących prawa do pobytu, aby pomóc dotkniętym rodzinom. Rada ds. Uchodźców w Kolonii planuje rozmowy z administracją w celu omówienia bieżących wyzwań i być może wypracowania bardziej humanitarnego, praktycznego podejścia. Zdecydowanie istnieje potrzeba ponownego przemyślenia, jak pokażą wyniki raportów dotyczących planowanych deportacji w Nadrenii Północnej-Westfalii. Ta kompleksowa dokumentacja jest oczekiwana w drugim kwartale 2024 r. i może nadać nowy impuls debacie politycznej w regionie.

Wydarzenia towarzyszące deportacji Tito J. jasno pokazują, że w Kolonii i w całej Nadrenii Północnej-Westfalii jest jeszcze wiele do zrobienia, aby chronić prawa rodzin i dzieci podczas deportacji. Zwrócenie uwagi opinii publicznej na te kwestie może doprowadzić do zmiany sposobu postępowania z deportacjami.