De Keulse timmerlieden vieren de sprong naar het gezellenleven - een nieuw begin!

De Keulse timmerlieden vieren de sprong naar het gezellenleven - een nieuw begin!

Op 15 juli 2025 was het zover: de timmerlieden van dit jaar werden plechtig toegelaten tot de gezellenklas in Keulen. De ceremonie vond plaats in timmerwerkplaats Marco Greis in Dünnwald en de sfeer was uitbundig. Meestertimmerlieden Marco Greis, Günter Glöde en Sascha Nitsche feliciteerden de nieuw gekwalificeerde vakmensen van harte.

Sascha Nitsche, de leerlingmanager, moedigde de nieuwe gezellen aan om hun professionele toekomst actief vorm te geven en de mogelijkheden in ambacht, studie of onderweg te verkennen. De aanvaarding in de gemeenschap van timmerlieden werd gekenmerkt door een symbolische sprong over een balk, een handdruk en een slokje stremsel. Een bijzondere gewoonte was het slaan op de billen met een liniaal, waardoor de nieuwe timmerlieden symbolisch absolutie kregen van de zonden van hun leertijd.

Tradities van timmerwerk

De traditie van het timmerwerk kent diepgewortelde gebruiken die vaak tijdens het reizen worden voortgezet. Deze, ook wel Walz genoemd, vindt zijn oorsprong in de late middeleeuwen en wordt nog steeds door veel gezellen in stand gehouden. Oorspronkelijk was de reis de voorwaarde voor het meestervakmanexamen om nieuwe manieren van werken te leren kennen en levenservaring op te doen. De duur van deze reis was gewoonlijk drie jaar en één dag.

Tegenwoordig gaan gezellen op vrijwillige reizen om hun vaardigheden uit te breiden en buitenlandse plaatsen te ontdekken. Vanaf de late middeleeuwen tot de industrialisatie was het de norm dat gezellen ervaring opdeden in andere steden voordat ze terugkeerden naar het bedrijf van hun ouders. Tegenwoordig hebben slechts enkele beroepen, waaronder timmerwerk, een zekere mate van migratie behouden.

Het leven van een reizende gezel

Reizende gezellen dragen speciale kleding die hen als zodanig identificeert. Deze omvatten onder meer een zwarte hoed, een broek met wijde pijpen en een wit overhemd zonder kraag. Een belangrijk gebruiksvoorwerp is de “Charlottenburger”, een vierkant doekje voor persoonlijke spullen en gereedschap. De regels voor reizen zijn streng: jonge gezellen mogen alleen draagbare bezittingen meenemen en moeten zich in buitenlandse steden voorstellen aan het gilde of de drinkmeester.

Naast de traditionele regels zijn er ook mysterieuze rituelen, zoals naar de burgemeester van nieuwe steden gaan om de eer van het ambacht te behouden. Ondanks de daling van het aantal deelnemers – nog geen 0,5 procent van de pas afgestudeerde ambachtslieden in Duitsland maakt tegenwoordig een wals – blijft de fascinatie voor wandelen levend.

Net als het ambacht zelf leeft de traditie van het reizen voort: de gezellen houden zich aan eeuwenoude gebruiken en dragen hun speciale uitrusting met trots. Hierdoor kunt u op indrukwekkende wijze het verband begrijpen tussen modern timmerwerk en de wortels van het ambacht. Een spannende manier om de oude waarden van vakmanschap in stand te houden.

De festiviteiten in Keulen boden niet alleen de pas afgestudeerde gezellen, maar ook de reeds ervaren gildeleden de gelegenheid om in een vriendelijke sfeer ideeën uit te wisselen en de nieuwkomers hartelijk in de gemeenschap te verwelkomen. Het was een dag vol herinneringen en opwindende hoop voor de toekomst.

Informatie over tradities en reizen vormt een uitgebreid beeld van het timmervak. Verdere details zijn te vinden op Baumitholz.de, holzbau-deutschland.de En planet-wissen.de.