Merz: Wyrzuć za burtę obawy społeczne – nowy kurs dla Niemiec!

Merz: Wyrzuć za burtę obawy społeczne – nowy kurs dla Niemiec!

W ożywionym przemówieniu skierowanym do Mittelstands-Union (MIT) w Kolonii kanclerz i przewodniczący CDU Friedrich Merz skomentował obecną sytuację polityczną i niezbędne reformy w państwie opiekuńczym. Merz zaapelował do członków Związku o mniej „arogancji” i podkreślił, że szklanka jest do połowy pełna, a nie do połowy pusta. Chociaż niektórzy członkowie partii prezentują ten optymistyczny pogląd, w MIT z pewnością istnieją obawy, zwłaszcza w związku z powolnym postępem reform państwa opiekuńczego, takich jak świadczenia obywatelskie. Pomimo oklasków dla wystąpienia Merza zauważono, że niektórzy członkowie oczekiwali większej przejrzystości i szybszych działań niż raporty Bild.de.

W swoim przemówieniu Merz odniósł się także do wyzwań finansowych państwa opiekuńczego. Wyjaśnił, że 1 bilion euro długu, który zostanie przeznaczony na modernizację obronności i infrastruktury, jest konieczny. Bronił ustalenia priorytetów, wskazując na konieczność nadrobienia brakujących inwestycji w ciągu najbliższych 15 lat, zwłaszcza w sektorze kolejowym. Na czym tak naprawdę stoimy w debacie na temat kondycji finansowej niemieckiego państwa opiekuńczego? Niemal jakby zadając to pytanie, Merz postawił wyzwanie: „Czy sytuacja z AfD byłaby lepsza?” Ta krytyczna refleksja nie była jednak jedynym tematem jego wystąpienia.

Potrzeba reformy pieniędzy obywateli

Narasta wewnętrzna krytyka wypowiedzi Merza na temat żywotności finansowej państwa opiekuńczego. Dennis Radtke, przewodniczący Stowarzyszenia Chrześcijańsko-Demokratycznego Pracowników (CDA), określił słowa kanclerz jako „alarmizm”. Podkreślił, że udział państwa opiekuńczego w produkcie krajowym brutto utrzymuje się od dziesięcioleci na stałym poziomie i przestrzegł, że obawa przed reformami może zniechęcić ludzi do poprawy jakości życia. Odzwierciedla to moment, w którym Unia troszczy się nie tylko o reformy, ale także o ludzi, którzy za nimi stoją.”);

W ramach planowanej „jesieni reform” pieniądze obywateli mają zostać zreformowane w celu zaoszczędzenia około pięciu miliardów euro. Minister Kancelarii Thorsten Frei podkreśla, że ​​chodzi o to, aby zatrudnić więcej beneficjentów świadczeń obywatelskich. Oszczędności należy realizować poprzez limity wydatków i jasne zachęty do osiągania wyników. Pozostaje pytanie, w jaki sposób można utrzymać jakość wsparcia dla osób dotkniętych chorobą, ponieważ z raportu Tagesschau.de wynika, że ​​w ubiegłym roku koszt zakwaterowania beneficjentów świadczeń obywatelskich wyniósł ponad jedenaście miliardów euro.

W niemieckim systemie opieki zdrowotnej prowadzone są dalsze zasadnicze reformy, a przewodniczący regionalnej grupy CSU Alexander Hoffmann wzywa do zwiększenia przeszkód w migracji do systemu opieki społecznej. Jednocześnie federalna minister pracy Bärbel Bas nalega, aby podjąć bardziej rygorystyczne działania przeciwko oszustwom dotyczącym świadczeń socjalnych wśród migrantów. Dyskusje te toczą się w czasie, gdy Niemcy wydadzą w 2024 r. ponad 31% produktu krajowego brutto na usługi społeczne, i podkreślają presję na działanie, która jest najważniejsza w obliczu rosnącego bezrobocia i słabnącej gospodarki, co udokumentowano na Deutschlandfunk.de.

Krytyka i wsparcie

Choć oceny Merza i plany reformy świadczeń obywatelskich spotkały się z mieszanymi reakcjami, należy zauważyć, że dyskusje na temat kierunku reform państwa opiekuńczego toczą się nie tylko wewnątrz Unii. SPD podkreśla znaczenie państwa opiekuńczego i sprzeciwia się narastającym w ostatnich tygodniach żądaniom cięć. Umowa koalicyjna przewiduje nawet przeprojektowanie systemu świadczeń obywatelskich, tak aby przyszłe reformy lepiej regulowały prawa i obowiązki beneficjentów, a urzędy pracy powinny być dobrze wyposażone, aby ułatwić pośrednictwo w zatrudnieniu.

Ogólnie rzecz biorąc, w Kolonii i poza granicami miasta toczy się ożywiona debata na temat przyszłości państwa opiekuńczego. Najbliższe miesiące będą kluczowe dla pokonania wspomnianych wyzwań i podjęcia właściwych decyzji – zarówno dla członków Unii, jak i obywateli korzystających ze świadczeń socjalnych. W czasach niepewności pozostaje pytanie: gdzie znaleźć równowagę pomiędzy niezbędnymi oszczędnościami a odpowiedzialnością społeczną?